Weer verschrikkelijk koud gehad vannacht. Onvoorstelbaar eigenlijk, want zó koud is het helemaal niet! Nu voor de zekerheid een handdoek ónder me gelegd om eventuele kou die uit het luchtbed komt, tegen te houden.
Vandaag zijn we naar Oceanopolis gereden. voor de eerste keer sinds al die jaren dat we in Bretagne verblijven. En we hebben die reclameborden al heel wat keren gezien.
Een museum/aquarium dat vertelt over de diverse dingen van de zee, ook gedeeltelijk gestoeld op de omgeving van Bretagne.
Er zijn drie paviljoenen: een algemeen, een 'antartica' en een tropisch.De Trotter-bijbel gaf aandat je toch wel anderhalf uur per afdeling moest uittrekken. Bij elkaar toch zeker viereneenhalf uur. Dus ik wist het noet helemaal toen we pas rond 11.30 uur arriveerden. Zouden we het wél of niet gaan halen?
Maar vergis je niet, er is heel veel tekst, in het Frans. Die stukken slaan wij over. Wij lopen van aquarium naar aquarium en bekijken het fraais uit de zee.
Het enige dat we bekeken was een soort van panorama-film over antartica. Geen tekst, erg mooi. en toen de film was afgelopen, draaiden de rolluiken omhoog en zagen we pinguins. PRACHTIG!
Ik heb met plezier een filmpje van ze gemaakt, vooral toen bleek dat twee beestjes echt op zoek waren naar de uitgang! Ze stonden voor het glas en begrepen werkelijk niet waarom je daar niet aan voorbij kon!
In ieder geval waren wij met twee en een half uur hélemaal klaar :)
Terug naar de camping via de Geant.
Volgend jaar moet ik gewoon met een minimum aan kleding deze kant uit gaan en dan moet ik hier mijn garderobe aanschaffen. Het is zó goedkoop!!
Ook loop ik zo te genieten van de dingen die hier te koop zijn op de kruideniersafdeling: verschillende soorten gedroogde paddestoelen in potjes, de blikken met kant-en-klare maaltijden (yuck), de diepvries Weightwatchers diners...
Maar je grijpt toch ook weer mis als je zoekt naar chilikruiden, een klein blikje tomatenpuree. Uiteindelijk zijn we zeker bereid tot compromissen maar het valt op dat juist onze gewone dingen hier dan ontbreken.
Leuk klein detail: eindelijk zag ik pre-paid IMVU-kaarten van 10 en 20 euro!
Ik ben Brest echt al helemaal zát. Het is maar goed dat dit niet onze eerste kennismaking is met Bretagne want dan kwam je NOOIT meer terug!
Het is ons inmiddels duidelijk dat er inderdaad een tramlijn aangelegd gaat worden en dit omdat er vroeger, voor de oorlog en de bombardementen, óók een tramnet was.
Het is hier een zee van rood-witte blokken die wegomleggingen en straatversperringen aangeven.
Het enige waar ik steeds naar kijk, is dat prachtige moderne huis vlak bij de camping, dat per veiling verkocht gaat worden. Dát zou ik zo willen kopen!! Maar ja, verkeerde plekje :)
Er loopt een zwerfhond over de camping die onze tent heeft ontdekt als piespaal!! Ik hoop dat we die vlekken (én stank) er thuis uit gaan krijgen!
Het is dinsdag 12 Juli
Happy birthday Gonzalo en Bart, many happy returns.
Dit zou een niks-doen-dag worden.
En dat was op de juiste dag geplanned want het regende, was voorspeld.
Helaas betekent voor mij vaak dat ik op een relaxdag toch bv weer de was ga doen. Ik geef het toe, de wasmachine doet het grove werk maar op een camping is het toch anders dan thuis: eerst op muntjesjacht. Dan blijken de trommels al vol te zitten met andermans wasgoed. De tijd in de gaten houden, teruglopen.
Met wat gêne de was van een ander uit de machine halen, vullen. Muntje in het apparaat. Deed het niet.
Weer naar de receptie, wachten tot de enorm drukke eigenaresse van de camping tijd heeft gevonden.
Al met al was ik bezig van 11.30 tot 14.00 uur. En op dit moment hangen drie kledingstukken nog in de tent te drogen die niet in de droger mochten.
Natuurlijk gebeuren er ook leuke dingen :)
Zo'n klein ventje kwam naar me toe en stak in 't vlot Frans van wal.
Dus ik op mijn hurken, vertellen dat ik geen Frans spreek.
"Spreek je dan Bretons", voreg het joch.
"Nee, ik spreek een andere taal, ik spreek Nederlands, ik kom uit Nederland".
"D'Afrique?"
Dat is ook ver ja :)
Tegenover de Super-U, de supermarkt het dichtst in de buurt, ligt een keten die Mr.Bricolage heet. Een soort bouwmarkt waar ik al heel lang eens uitgebreid wilde gaan kijken.
We waren er drie jaar geleden al eens naar binnen gelopen maar toen bleek het 11.55 uur en de middagpauze is nu eenmaal heilig.
Dus vanmiddag zijn we daar naar binnen gegaan.
Het is een kruising tussen de Praxis/Gamma, de Kwantum/Leen Bakker maar dan nét allemaal van een beter kwaliteit. Het straalt dus interieur uit maar je koopt er ook schroefjes en afvoerpijpen. Bovenal heeft men er ook een ruime keuze aan hobbyverf, schildersdoeken, penselen en andere creatieve spulletjes.
En het is er zó goedkoop!
Leuke decoratieve stickers zijn er zomaar de helft goedkoper als bij ons, merkbehang (ik noem oa Texdecor en Voca, Rasch) voor minder dan 20 euro.
Ik heb genoten, André trouwens óók! Mooie buitenkeukens/barbecues, daar houdt-ie wel van.
We hebben heerlijk gegeten,roze garnaaltjes gebakken in ruim olijfolie met rode pepers en knoflook en dat over de pasta met flink wat versgemalen peper. Salade van tomaat, verse basilicum (staat ook hier in mijn camping-tuintje) en mozerella.
Aan de afwas hebben we ons in moeten houden qua lachen omdat naast ons een man stond met een elektrisch tosti-apparaat dat hij zó helemaal onder water dompelde!!
Als we straks kortsluiting hebben op de hele camping, dan weten we nu waardoor!!
De elfde dag: 13 Juli
Het is echt vakantie, we zijn de dagen kwijt. Aan de hand van het animatieprogramma van de camping konden we concluderen dat het vandaag dus woensdag is.
De zon scheen zowaar vanochtend, geen wolkje aan de lucht!! een prachtige dag dus.
We zijn aardig vroeg opgestaan want we wilden vandaag een 10 kapelletje-route rijden. Bovendien dachten we dat ivm 14 juli in Frankrijk, de dag van de revolutie, de winkels nu eerder dicht zouden zijn.
Dat was dus niet zo, de eerdere sluiting geldt morgen :)
De vis voor vanavond, 200 gram grote garnalen, 1 makreel en 4 sardientjes, kostte ons rond de € 3,50. We schaamden ons haast om het af te rekenen,zo'n laag bedrag!!
We moesten een eind rijden om in het stukje Bretagne te komen waar al die kapelletjes staan. en het vervelende is dat ivm met de inmiddels bekende tramspooraanleg, een brug midden in de stad buiten werking is gesteld. Het navigatiesysteem wil ons daar steeds naar toe leiden en het is lastig om het "take next left and again left", te negeren. Bovendien is het richting de enige brug die we nog wél kunnen oversteken, erg druk!
Bij het VVV haalden we een routebeschrijving en we startten al gelijk met een werkelijk prachtige beeldengroep op het plein de kerk aldaar!
Okee, op z'n Frans een route volgen gaat niet zonder kleerscheuren maar dan zie je ook wat van de omgeving :)
Na 3 kapellen had ik het wel gezien!
Die dingen hebben erg veel van elkaar weg en bovendien is er niet een toegankelijk. Dus daar loop je dan weer quasi geïnteresseerd om zo'n gebouwtje heen.
De een heeft zowaar een echte bron voor de deur, de ander het beeld van een onthoofde heilige. Wel even onthouden: Sint Trémeur. Heb je hoofdpijn dan roep je deze man even aan en dan moet je pijn verdwijnen. Zoiets als de heilige Piet die ervoor zorgt dat het voor je voeten schiet...
We zijn daarop nog even naar een strandje gereden dat recht tegenover Brest lag en vanwaar je met de verrekijker het haventje onderaan bij de camping kon zien liggen.
Toch nog wel even naar een abdij gegaan die in een prachtig plaatsje lag en waarbij de toegangsweg naar de abdij zelf nog authentiek leek. Hoewel bij nader inzien de boel best verwaarloosd was.
Neem nou zo'n kerk... ik voel me niet geroepen maar als ik daar binnen loop dan vraag ik me af, ik notabene, de beste huisvrouw van Nederland, waarom daar niet iemand even met een stofdoek rondgaat. Sterker nog, een sopje zou wonderen doen. Op de houten beelden ligt stof van járen!! Je vermoedt er kleur onder maar zeker weten??
We waren rond 16.30 uur terug op de camping. Ijsje gegeten, tukkie gedaan en aan het eten begonnen.
De aardappelschijfjes waren gelukkig al gaar toen bleek dat het gas op was!! De vis ging op de barbecue en de salade was gelukkig koud :)
En dan mis je natuurlijk toch een koffiezetapparaat! Want koffie op de ouderwetse manier zetten, vereist gas!
Dus voor koffie ga je dan naar de kantine. Er werden weer crêpes bereid, het was er gezellig. We hebben dan ook als toetje nog een cr^pe caramel gesnoept.
Het grote tv-scherm toonde een optreden van verschillende Bretonse muzikanten in Rennes. Mooie DVD, willen we ook hebben!
Vanavond was er vuurwerk ivm quartoirse Julliet maar helaas, wij zitten wel hoog boven de stad maar er zitten ook veel hoge bomen om ons heen. Vrijwel niks gezien en dat is jammer. Ik herinner me nog van vorig jaar in Normandië, hoe ze daar werkelijk PRACHTIG vuurwerk afstaken!
0 reacties:
Een reactie plaatsen